top of page
Zoeken

Grote emoties bij kleine mensen - zo help je je kind ermee omgaan

21 sep
2 minuten om te lezen

Rond de leeftijd van 2 jaar krijgt je kindje steeds meer een eigen wil. De bekende ‘ik ben 2 en zeg nee’-fase is voor veel ouders herkenbaar. En bij die eigen wil horen vaak ook de nodige driftbuien.


Je kindje doet dit niet om jou dwars te zitten. Op deze leeftijd kunnen emoties nog enorm groot en overweldigend zijn. Je kindje moet nog leren om gevoelens te herkennen, te begrijpen en ermee om te gaan. Een driftbui is dan ook vaak een uiting van een emotie die nog te groot is om zelf te reguleren.


Soms gaan kinderen zelf al emoties benoemen, zoals boos, bang of blij. Dit is een belangrijk moment om hier verder op in te spelen. Je kunt je kindje helpen om steeds meer woorden te geven aan wat het voelt.


Dit kun je bijvoorbeeld doen door prentenboeken over emoties voor te lezen. Ook rollenspellen met knuffels of poppen zijn heel geschikt. “Kijk, beer is blij!” of “Volgens mij is de pop verdrietig.” Zo leert je kindje spelenderwijs verschillende emoties herkennen en benoemen.


Ga regelmatig met elkaar in gesprek over emoties. Bijvoorbeeld: “Hoe voelde je je toen dat gebeurde?” Of: “Waar in je lichaam voelde je dat?”

Doe dit liever niet op het moment dat je kind midden in een driftbui zit. Op zo’n moment zijn de emoties vaak nog te groot. Wacht tot je kind weer wat rustiger is en praat er dan samen over.


Ook alledaagse momenten zijn mooie kansen om emoties te bespreken. Kijk je samen een film en moet je even huilen? Benoem dan wat er bij jou gebeurt: “Ik merk dat ik moet huilen, omdat ik dit zo verdrietig vind. Ik voel het hier in mijn keel.” Op die manier geef je zelf het goede voorbeeld. Je kind leert hierdoor emoties herkennen, er woorden aan te geven én steeds beter te ontdekken hoe emoties in het lichaam voelen. Probeer niet alleen negatieve gevoelens te bespreken, maar juist ook emoties als blij, trots en enthousiast.


Een oefening die ook terugkomt in onze gezinstraining Mindful gezinstraining Pauzeknop gezocht is de routekaart van emoties.

Voor deze oefening heb je een rol behang of een groot stuk papier nodig. Laat je kind op het papier liggen en trek de contouren van het lichaam om. Doe dit ook bij jezelf.

Ga daarna samen op ontdekkingstocht. Waar voel jij het in je lichaam als je blij, verdrietig, gespannen of boos bent? Misschien voel je boosheid bijvoorbeeld in je buik of merk je spanning in je schouders. Iedereen kan emoties op een andere plek in het lichaam voelen.

Geef iedere emotie een eigen kleur en kleur deze in op jullie papieren lichaam. Zo ontstaat er een persoonlijke routekaart van emoties.


Hang jullie routekaarten op een zichtbare plek. Zo kunnen jullie er af en toe samen naar kijken en ontdekken of jullie de emoties inmiddels op een andere plek voelen. Je kunt de routekaart er ook weer bij pakken wanneer je kind een emotie ervaart. “Weet je nog waar je de boosheid voelde op jouw routekaart?”


Je kind hoeft emoties niet weg te drukken; het leert ze herkennen, begrijpen en er steeds beter mee omgaan.


 
 
 

Opmerkingen


Wat anderen zeggen!

Marjon, orthopedagoog

Ik gebruik de mindfulness gezinskaarten in mijn werk met gezinnen.

Brenda, docent

We deden alle elektrische apparaten uit en waren gericht met elkaar bezig.

Susanne, moeder

De opdrachten varieren in tijd wat fijn is, zo kan je altijd wel ergens een opdracht in de dag passen.

  • Instagram
  • Facebook

Vragen of hulp nodig?
Email: zenzaken@outlook.com

 

© 2035 by Zenzaken. Powered and secured by Wix 

 

bottom of page